Η ιστορία αυτή απέτυχε παταγωδώς, τόσο σαν κείμενο όσο και σαν αποτέλεσμα γενικότερα. Κρατάω μονάχα μερικά σχόλια, για ιστορικούς λόγους. Έκανα ό,τι μπορούσα, υπερέβηκα τον εαυτό μου ενώ ταυτόχρονα παρέμεινα στα όρια της ηθικής. Συνήθως παραμένω στα όρια της ηθικής αλλά χωρίς να υπερβώ τον εαυτό μου, επομένως έχουμε μία απο τις πολύ σπάνιες περιπτώσεις που προχώρησα ένα ολόκληρο βήμα μπροστά! Μπράβο, μπέμπη… Τελος πάντων, είναι από τις λίγες φορές που είμαι ικανοποιημένος, αν και ο συνδυασμός πικρίας και δυσφορίας άργησε παραπάνω απ' όσο ήλπιζα να φύγει. Τώρα είμαι καλά. Ξέμειναν μόνο κάποιες μελωδίες, λογικά θα αφομοιωθούν κι αυτές από ένα γενικότερο πλαίσιο όπως και οι σχετικές αναμνήσεις - εάν, φυσικά, αντέξουν αμφότερα στο πέρασμα του χρόνου. Νομίζω πως θα αντέξουν.
Μείνε στα Φιόρδ...
(Δεν έμεινες)
No comments:
Post a Comment